Život u Topoli i Parkinsonova bolest


Život na selu zvuči kao idila, ali eksperti su otkrili povezanost između života na selu i Parkinsonove bolesti.

ambrozija122

Analiza više od 100 studija iz celog svijeta pokazuje da je izlaganje pesticidima, ubici buba i korova, povezano s visokim rizikom za dobijanje Parkinsonove bolesti. To znači da život na selu povećava rizik od dobijanja Parkinsonove bolesti za 80%.

Istraživači Fondacije IRCCS Univerzitetske bolnice San Mateo u Paviji u Italiji, pregledali su studije koje su uzimale u obzir rastvore i otrove za istrebljenje korova, gljiva, glodara ili buba u odnosu na rizik za razvoj Parkinsonove bolesti. Udaljenost od tih hemikalija tokom života na selu i voda za piće takođe su evaluirani.

Istraživači su otkrili da izlaganje otrovima za istrebljenje buba ili korova povećava rizik za razvoj Parkinsonove bolesti od 33 do 80%.

“Nismo analizirali vrstu izlaganja u smislu da li je komponentna ušla inhalacijom ili preko kože, kao ni to da li je otrov ispuštan prskanjem ili mješanjem. Ali, naša studija pokazuje da se rizik povećava kod onih koji su duže izloženi ovim hemijskim supstancama”, rekla je dr. Emanuela Sereda.

Parkinsonova bolest je hronični neurološki poremećaj koji karakteriše nedostatak dopamina. To utiče na deo mozga koji koordinira pokrete mišića u različitim djelovima tijela.

Bolest se razvija najčešće posle 50. godine života, a njeni simptomi su usporeni pokreti, ukočenost mišića i drhtavica.

U Topoli znamo da se sedamdesetih godina i osamdesetih prošlog stoljeća vršena prskanja površina iz aviona, iako je zabranjeno takvo prskanje iz aviona bliže naselju 500 metara, a i prskanja iz prskalica na zemlji vršena su bliu naselja ne dalje od 50 metara iako i takva prskanja se ne smiju vršiti 200-300 metara. Posledice takvoga ponašanja su mnogobrojni smrtni slučajevi od raka pluća i druge bolesti nervnog sistema kao demencije.

Danas kada smo svijesni opasnosti u  opštini  ne postoji propis o tome kako, kada i na kojoj udaljenosti se može vršiti prskanje pesticidima. Po principu valjda neće biti ništa se funkcioniše, a zahvaljujući neznanju i nedostatku volje da se nešto promjeni i spriječe oni koji više poštuju živote svojih kokošiju nego komšija uporno nas truju pesticidima u svojim baštama i voćnjacima.

Pored upozorenja jedino što se može učiniti je da se apeluje na svijest opštinske administracije da uvrsti problem o kojem se u svijetu govori i da pored pčela zaštiti i dijecu i odrasle od bahatosti neznanja.

Facebook Komentari